برگ ها را آرام یک به یک ، سطر به سطر می کنم لبریز از ... نام زیبای بهار و در عمق خاکش می نشانم یک گل و درختی سرشار از شکوفایی عطر گیلاس .... چه خیالیست مگر که بهارم زرد است و خزانم ابدی .... من خودم خواهم ساخت نوبهاری زیبا بر تن دفتر خود و در آن می سازم باغ هایی پر گل و درختان همگی غرق در مستی آن .... من خودم خواهم ساخت یک بهار زیبا که خزانی نزند برگ و بار آن را ... 
+ نوشته شده در یکشنبه 21 اسفند1384ساعت 1:17 PM توسط بهـار |
به پیش روی من ، تا چشم یاری می کند ، دریاست . چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست . در این ساحل که من افتاده ام خاموش غمم دریا ، دلم تنهاست ، وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست ! خروش موج با من می کند نجوا : ـ که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت ... که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت ...... تا اطلاع ثانوی من .... و .... سکوت ..... . . . . همین .... 
+ نوشته شده در یکشنبه 7 اسفند1384ساعت 5:16 PM توسط بهـار |
شبهایم نیز روشن بود
به روشنی روزهایم ...
اما
نمی دانم چه شد
که همه جا را تاریکی فرا گرفت
حتی روزهایم را ...
نوشته های پیشین تیر 1387
خرداد 1387
بهمن 1386
آبان 1386
مهر 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
پیوندها
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: