سال ميان دو پلک را

ثانيه هايي شبيه راز تولد

بدرقه کردند .

کم کم ، در ارتفاع خيس ملاقات

صومعه نور

ساخته مي شد .

حادثه از جنس ترس بود

ترس

وارد ترکيب سنگ ها مي شد .

حنجره اي در ضخامت خنک باد

غربت يک دوست را

زمزمه مي کرد .

از سر باران

تا ته پاييز

تجربه هاي کبوترانه روان بود .

باران وقتي ايستاد

منظره اوراق بود .

وسعت مرطوب

از نفس افتاد .

قوس و قزح در دهان حوصله ما

آب شد .


یه جور دیگه !!!!     http://per-day.blogfa.com

.

.

.

.

بر بلندای زمان خواهم رفت

      ما بدهكاريم

                به كساني كه صميمانه ز ما پرسيدند           

  
      معذرت مي خواهم چندم مرداد است ؟

      و نگفتيم

 
     چون كه مرداد

     گور عشق گل خونرنگ دل ما بوده است ...

اما ستاره ای دارم

در تیره ترین شب ها !

فقط خواستم بدانی که می شود دل خوش کرد ،

به چراغ های کوچک یک هواپیما !!!