مـاهـی بـرگـشـته ز دریــا شـدم
                                                                            تـا کـه بـگـیـری و بـمـیـرانـی ام
 
           خـوبـتـریـن حـادثـه مـی دانـمــت
                                                                            خوبـتـرین حادثه می دانی ام ؟ 

           حـرف  بــزن  ابــر  مــرا  بــاز  کـن
                                                                            دیـر زمـانـی است که بارانی ام

           حرف بزن حرف بزن سال هاست
                                                                            تشنه ی یک صحبت طولانی ام

           ها..به کجا می کشیم،خوب من ؟
                                                                            ها..نکشانی به پشیمانی ام ؟

           
            http://per-day.blogfa.com

           همیشه حواسم به بی صبری این دل ساده بود!
           نه وقتی برای رج زدن روزهای رد شده داشتم،
           نه حتا فرصتی 
           که دمی نگاهی به عقربه ثانیه شمار ساعت بیندازم!
           با آرزوهای آنور ِ دیوار زندگی کردم!
           با خوابهای برباد رفته!
           منتظر بودم روزی بیاید،
           که همه در خیابان به یکدیگر سلام کنند،
           چراغ ِ تمام چهار راهها سبز شود
           و همسایه ها،
           خواب ِ پراید ِ سفید و موبایل بدون ِ قسط
           و کابوس ِ چک برگشتی نبینند!
           چاقو تیز کن ها بادکنک بفروشند
           و سر و کله تو
           از آنسوی سایه سار فانوسها پیدا شود!

           هنوز هم منتظرم!
           از گریه های مکررم خجالت نمی کشم!
           سکوت بیمارستان ِ بیداری را رعایت نمی کنم!
           کاری به حرف و حدیث این و آن ندارم!
           دِکارت هم هر چه می خواهد بگوید!

           من خواب می بینم،
           پس هستم! 


            http://per-day.blogfa.com

 
             ما پرستوها را ،
             از سر شاخه به بانگ هی ، هی ،
             می پراندیم در آغوش فضا .
             ما قناریها را ،
             از درون قفس سرد رها می کردیم .

             آرزو می کردم ، 
             دشت سرشار ز سرسبزی رویا ها را 
             من گمان می کردم ،
             دوستی همچون سروی سرسبز ،
             چارفصلش همه آراستگی ست .
             من چه می دانستم ،
             هیبت باد زمستانی هست .
             من چه می دانستم ،
             سبزه می پژمرد از بی آبی ؛
             سبزه یخ می زند از سردی دی .

 
             http://per-day.blogfa.com

     من مانده ام ز پا

     ولی آن دور ها هنوز

    نوری ست

    شعله ای ست

    خورشید رو شنی ست

    که ، می خواندم مدام

    ...
 
    اینجا درون سینه من زخم کهنه ای ست

    که می کاهدم مدام