| تبليغات | X |
دل من همی داد گفتی گوایی
که باشد مرا روزی از تو جدایی بلی هر چه خواهد رسیدن به مردم
بر آن دل دهد هر زمانی گوایی من این روز را داشتم چشم زین غم
نبودست با روز من روشنایی جدایی گمان برده بودم ولیکن
نه چندان که یک سو نهی آشنایی به جرم چه راندی مرا از در خود
گناهم نبودست جز بی گناهی بدین زودی از من چرا سیر گشتی
نگارا بدین زود سیری چرایی که دانست کز تو مرا دید باید
به چندان وفا این همه بی وفایی سپردم به تو دل،ندانسته بودم
بدین گونه مایل به جور و جفایی دریغا، دریغا که آگه نبودم
که تو بی وفا در جفا تا کجایی همه دشمنی از تو دیدم ولیکن
نگویم که تو دوستی را نشایی نگارا من از آزمایش به آیم
مرا باش تا بیش از این آزمایی مرا خوار داری و بی قدر خواهی
نگر تا بدین خو که هستی نپایی
....
فرخی سیستانی
+ نوشته شده در دوشنبه 20 خرداد1387ساعت 3:29 PM توسط بهـار |
شبهایم نیز روشن بود
به روشنی روزهایم ...
اما
نمی دانم چه شد
که همه جا را تاریکی فرا گرفت
حتی روزهایم را ...
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: